دستگاه ECT

الکتروکموتراپی(ECT) یک درمان کم تهاجمی و ایمن است که نتایج مثبت و طولانی مدت ضد توموری را به دست می آورد که مورد توجه جامعه علمی قرار گرفته است. این درمان به عنوان یک درمان لوکال ترکیبی از استفاده از الکتروپوریشن و تجویز داروهای سیتوتوکسیک مانند بلو مایسین و سیسپلاتین برای القای مرگ سلولی در بافت هدف است. ECT تا حد زیادی برای درمان ضایعات پوستی و زیر جلدی استفاده می شود و نتایج خوبی برای درمان تومورهای احشایی عمیق گزارش شده است. مطالعات بالینی نشان داده است که ECT یک درمان بسیار موثر برای تومورهای موضعی است. الکتروپوریشن استفاده از پالس‌های الکتریکی با ولتاژ بالا با شدت کوتاه برای تومورها است که در آن منافذ گذرا در غشای سلولی سلول‌های ناحیه تومور مورد درمان ایجاد می‌کند و در نتیجه نفوذپذیری غشای سلولی را افزایش می‌دهد تا به داروها اجازه ورود به سیتوپلاسم و القای مرگ سلولی را بدهد برای برخی از داروها که به طور معمول به راحتی وارد سلول نمیشوند، الکتروپوریشن میتواند جذب را تا 1000 هزار برابر افزایش دهد لذا میتوان برای درمان دوز بسیار کمی از دارو را استفاده کرد. الکتروپوریشن می تواند برگشت پذیر یا غیر قابل برگشت باشد. الکتروپوریشن برگشت ناپذیر یک روش درمانی غیرحرارتی است که از چندین پالس الکتریکی با زمان بسیار کوتاه استفاده می کند که به طور غیرقابل برگشتی سلول ها را در ناحیه هدف تخریب می کند. از سوی دیگر، الکتروپوریشن برگشت‌پذیر می‌تواند به جای مرگ سلولی نکروزه، به دلیل اثر داروهای سیتوتوکسیک، آپوپتوز القا کند و منجر به یک اثر ایمونولوژیک گردد. برگشت پذیری یا برگشت ناپذیری الکتروپوریشن عمدتاً به دو ویژگی پالس الکتریکی بستگی دارد: قدرت میدان الکتریکی و طول پالس زمانی. برای الکتروپوریشن برگشت پذیر، 8 پالس با شدت حداکثر 1000 V/cm و مدت زمان 100 میکرو ثانیه استفاده می شود. در الکتروپوریشن برگشت ناپذیر، معمولاً از قدرت میدان الکتریکی بالاتر یا طول پالس زمانی بیشتر استفاده می شود. چندین داروی تایید شده در مطالعات پیش بالینی آزمایش شده اند، اما بلئومایسین و سیسپلاتین در حال حاضر مناسب ترین و رایج ترین داروهای شیمی درمانی در ارتباط با ECT هستند. در ECT پس از تزریق دارو داخل تومور یا به صورت وریدی، فاصله زمانی کوتاهی مورد نیاز است تا دارو به صورت یکنواخت درون تانیه مورد درمان توزیع شود. بلئومایسین و سیسپلاتین باعث شکستگی های متعدد DNA در سلول های توموری می شود. اثر سیتوتوکسیک داروهای ضد تومور در ECT برای بلئومایسین 1000 برابر و برای سیس پلاتین 80 برابر افزایش یافته است. چندین سال است که ECT در جامعه علمی مورد توجه قرار گرفته است زیرا یک روش درمانی کم تهاجمی و ایمن است که نتایج ضد تومور مثبت و طولانی مدتی به دست می آورد.